คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้ตามหนังสือสัญญากู้เงินจากจำเลยเป็นเงิน ๑๕๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยต่อสู้หลายประการ และต่อสู้ว่าจำเลยชำระต้นเงินไปแล้ว ๗๕๐๐ บาท กับดอกเบี้ยเท่านั้น จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เท่าที่ค้างกับดอกเบี้ย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจประชุมปรึกษาคดีแล้ว ข้อทีโจทก์ฎีกาว่าเอกสารหมาย ล.๑๒ และ ล.๑๓ นั้น รับฟังไม่ได้เพราะจำเลยเพิ่งคัดสำเนาเอกสารหมาย ล.๑๓ ให้แก่ฝ่ายโจทก์ในวันสืบพยานจำเลยนั้น ศาลฎีกาได้พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า เอกสาร ล.๑๓เป็นเพียงข้อความสลักหลังในเอกสารหมาย ล.๑๒ ของพนักงานเจ้าหน้าที่อากรแสตมป์ซึ่งแสดงว่าใบรับเงินของร้านค้ารถไฟสายแม่กลองที่ ๒๐๓๔ คือเอกสารหมาย ล.๑๒ นั้น ได้ปิดอากรแสตมป์ บริบูรณ์ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีได้แล้วเท่านั้น ฉะนั้นจึงมิใช่เป็นเอกสารพยานหลักฐานที่ฝ่ายจำเลยอ้างอิงเพื่อสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียงของตนตามมาตรา ๙๐ ป.ม.วิ.แพ่ง คดีจำเลยไม่เสียไป เพราะการส่งสำเนาให้โจทก์ล่าช้า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาชอบแล้ว ฯลฯ จึงพิพากษา
