คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเอาตั๋วรถไฟที่หมดอายุแล้วมาใช้โดยสารอีก พนักงานจับได้ขณะที่จำเลยโดยสารมาที่ในรถไฟด้วยตั๋วนั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดฐานขึ้นรถไฟโดยไม่มีตั๋ว ตาม พ.ร.บ.จัดวางทางรถไฟและทางหลวง พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๘๙-๗๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเถียงว่าม.๘๙(๑) เปนบทลงโทษผู้ขึ้นรถไฟไม่มีตั๋ว แต่ที่จำเลยขึ้นโดยมีตั๋วแต่หากเกินกำหนดหมดอายุใช้ไม่ได้แล้วต่างหาก จึงไม่ควรมีผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อตั๋วท่อนนี้เปนตั๋วหมดอายุแล้ว ก็เท่ากับจำเลยโดยสารรถมาโดยไม่มีตั๋วอันฝ่าฝืนข้อบังคับเปนผิดตามกฎหมายที่ศาลล่างอ้างมา จึงให้ยกฎีกาจำเลย.
