เนื้อความคำพิพากษา
คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4และที่ 6 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 15,477,299.68 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ โดยให้จำเลยที่ 4 และที่ 6 ร่วมรับผิดตามส่วน หากไม่ชำระให้เอาทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ หากไม่พอให้ยึดทรัพย์สินอื่นเอาชำระหนี้จนครบ ยกฟ้องจำเลยที่ 5จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6 อุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ โจทก์คัดค้าน ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับว่าให้ศาลชั้นต้นตีราคาทรัพย์ที่จำนองถ้าไม่พอชำระต้นเงินพร้อมดอกเบี้ยตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นมีกำหนด4 ปี ก็ให้จำเลยคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันมาให้ครบภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์
มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ในการพิจารณาหลักประกัน ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำนวนหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมดอกเบี้ย 4 ปีเป็นเงินประมาณ 24,500,000 บาท โจทก์เสนอรายการประเมินราคาทรัพย์จำนองที่โจทก์ประเมินเป็นเงินทั้งสิ้น 6,325,735 บาท สูงกว่าทางราชการประเมินไว้ แต่ต่ำกว่าครั้งที่โจทก์ประเมินตอนจำเลยทำสัญญากู้ยืมซึ่งประเมินราคาเต็มของทรัพย์จำนองเป็นเงิน 11,528,842บาท ทั้งนี้ เนื่องจากทรัพย์จำนองเสื่อมสภาพลง จำเลยเสนอราคาทรัพย์จำนองเป็นเงิน 28,000,000 บาท เห็นว่าราคาประเมินของจำเลยสูงเกินไป ส่วนราคาประเมินของโจทก์ก็ต่ำเกินไป ควรประเมินราคาทรัพย์จำนองตามที่กำหนดไว้ในขณะทำสัญญาจำนองเป็นเงิน 11,528,842 บาทและเพิ่มราคาที่ดินที่สูงขึ้นอีกรวมเป็น 11,678,842 บาท ให้จำเลยวางหลักประกันเป็นเงิน 12,821,157 บาท ในส่วนของจำเลยที่ 4ให้วางหลักประกันเป็นเงินไม่ต่ำกว่า 120,575.34 บาท
ส่วนจำเลยที่ 6 ไม่ต่ำกว่า 12,683,040 บาท โดยให้จำเลยวางหลักประกันใน1 เดือนและนัดพิจารณาหลักประกันวันที่ 5 มกราคม 2531 เวลา 8.30นาฬิกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6 อุทธรณ์คำสั่งว่า ทรัพย์จำนองของจำเลยมีราคามากพอแก่หนี้ตามคำพิพากษากับดอกเบี้ยอีก 4 ปีศาลอุทธรณ์เห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยชอบแล้ว มีคำสั่งให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6 ฎีกาขอให้ศาลฎีกากำหนดวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่งในการตีราคาทรัพย์จำนองเสียใหม่ หรือมีคำสั่งรับหลักประกันจำเลยและให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีนี้เป็นเรื่องที่พิพาทกันในชั้นขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6 ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์
อำนาจในการสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับหรือไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์เป็นอำนาจเฉพาะของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้รวมตลอดถึงเรื่องการพิจารณาหลักประกันด้วย คำสั่งของศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุด คู่ความจะฎีกาโต้แย้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์มิได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6 ซึ่งโต้แย้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์ในเรื่องนี้จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 และที่ 6.
