คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสามแล้วได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องว่า จำเลยที่ ๒ มิได้แต่งตั้งทนายความเข้ามาดำเนินคดี ลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ในใบแต่งทนายเป็นลายมือชื่อปลอม จำเลยที่ ๒ ไม่เคยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง ขอให้ไต่สวน และมีคำสั่งเพิกถอนการพิจารณาที่ผิดระเบียบเพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เหตุที่จำเลยที่ ๒ อ้างว่า การพิจารณาของศาลชั้นต้นผิดระเบียบนั้น เนื่องจากลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ในใบแต่งทนายเป็นลายมือชื่อปลอม จำเลยที่ ๒ ไม่เคยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง เหตุเหล่านี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น ดังนั้นเมื่อเป็นกรณีที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในข้อที่มุ่งหมายจะยังให้การเป็นไปด้วยความยุติธรรม คู่ความฝ่ายที่เสียหายเนื่องจากการที่มิได้ปฏิบัติเช่นว่านั้นก็ชอบที่จะยื่นคำร้องให้ศาลสั่งให้เพิกถอนการพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๗ แต่กฎหมายบัญญัติกำหนดเวลาให้ยื่นข้อค้านเรื่องผิดระเบียบนั้นไว้โดยแจ้งชัดว่า ให้ยื่นก่อนมีคำพิพากษาเป็นหลักเกณฑ์สำคัญส่วนที่บัญญัติไว้ว่า แต่ต้องไม่ช้ากว่าแปดวันนับแต่วันที่คู่ความฝ่ายนั้นได้ทราบข้อความหรือพฤติการณ์อันเป็นมูลแห่งข้ออ้างนั้น เป็นเรื่องรองลงไปอีกชั้นหนึ่ง
หลักเกณฑ์ทั้งสองประการนี้หาได้แยกต่างหากจากกันไม่ กล่าวคือแม้ว่าจำเลยที่ ๒ จะยื่นคำร้องภายในแปดวันนับแต่วันที่ทราบเหตุดังที่อ้างมาในฎีกาก็ตาม แต่ก็จะต้องยื่นคำร้องเสียก่อนมีคำพิพากษาด้วย คดีนี้จำเลยที่ ๒ มายื่นคำร้องก็ต่อเมื่อศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาล่วงเลยมานานแล้ว จึงต้องห้ามชัดแจ้งตามบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
