คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน เดิมโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2498 จำเลยแจ้งความเท็จต่อปลัดอำเภอบ้านไผ่กล่าวหาว่าเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2498 นายเคนทำร้ายพลฯ สุเรนทร์และพลฯ วีระแจ้งว่าได้รู้เห็นขณะนายเคนทำร้าย ซึ่งไม่เป็นความจริงขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธว่าวันเวลาที่โจทก์หาจำเลยมิได้กระทำผิดและตัดฟ้องว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม เพราะคำฟ้องขัดต่อเหตุผลและหลักตรรกวิทยาในวันเวลาที่โจทก์บรรยายในฟ้องเมื่อสืบพยานโจทก์ได้ 1 ปาก โจทก์ขอแก้ฟ้องวันที่จำเลยได้แจ้งว่านายเคนกระทำผิดจากวันที่ 27 ธันวาคม 2498 เป็น 27 ตุลาคม 2498 โดยอ้างว่าพิมพ์ผิดศาลชั้นต้นไม่อนุญาตเพราะเห็นว่าจำเลยหลงสู้ในข้อที่ผิดแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่เป็นไปไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นเรื่องขอแก้รายละเอียดในฟ้อง เป็นเรื่องพลั้งเผลอ จำเลยเองก็รู้ดี
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้องได้ แล้วดำเนินการพิจารณาพิพากษาให้จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความเท็จเกิดเมื่อไรนั้นเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับการกระทำผิด ฟ้องโจทก์เห็นได้ชัดว่าเป็นความผิดพลาดหรือผิดหลงของโจทก์ และพิจารณาคำให้การของจำเลยแล้วเห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ในข้อผิดพลาดหรือผิดหลงนั้น จำเลยกลับยกข้อผิดพลาดนั้นเป็นข้อตัดฟ้องเสียด้วยซ้ำ ศาลฎีกาพิพากษายืน
