คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาและมีคำบังคับให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์เป็นที่ดิน ๒ แปลงประกาศขายทอดตลาด เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีกระทำการขายทอดตลาดไปแล้วนั้นจำเลยได้แถลงต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีว่าราคาที่แปลงหนึ่งยังต่ำอยู่ไม่ควรขาย ส่วนราคาที่อีกแปลงหนึ่งไม่คัดค้าน แล้วจำเลยยื่นคำแถลงต่อศาลขอให้เอาที่ดินแปลงที่จำเลยคัดค้านออกประกาศขายใหม่
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือว่าการขายทอดตลาดได้เสร็จเด็ดขาดไปแล้วไม่อาจจะอนุญาตให้เอาที่ดินแปลงที่จำเลยคัดค้านออกขายใหม่ได้อีก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ที่จำเลยฎีกาว่า ประกาศขายที่ดิน ๒ แปลงนี้ผิดพลาดไปจากความจริงนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เจ้าพนักงานบังคับคดีจะประกาศบอกประเภทที่ดินกลับกัน ก็ไม่ทำให้การขายทอดตลาดเสียไป เพราะตามประกาศก็แจ้งไว้ว่าที่ดินแปลงใดโฉนดเลขที่เท่าใด ซึ่งผู้เข้าสู้ราคาหรือคนทั่วไปมีสิทธิตรวจสอบหลักฐานต่าง ๆ ได้ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีอยู่แล้ว
ที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยได้คัดค้านขึ้นทันทีว่า ที่นาที่ขายทอดตลาดได้ ราคายังต่ำไปมิได้คัดค้านภายหลังการขายทอดตลาด
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีเสร็จสิ้นไปแล้ว จำเลยจึงคัดค้านขึ้น หาใช่จำเลยคัดค้านก่อนที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจะตกลงขายให้แก่ผู้ให้ราคาสูงสุดดังที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ เมื่อฟังว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายทอดตลาดที่ดินไปเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ซื้อทอดตลาดย่อมได้สิทธิตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๓๐ และเมื่อไม่ปรากฏว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีได้กระทำการฝ่าฝืนบทบัญญัติว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากาา อันจะเป็นเหตุให้จำเลยยกขึ้นคัดค้านให้ จำเลยจึงไม่มีอำนาจที่จะร้องขอให้ขายที่ดินนาใหม่อีก
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
