คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า 2 ห้องของโจทก์เป็นสองสำนวน โดยอ้างว่าจำเลยเช่าเพื่อประกอบการค้าจำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัยศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเช่าเพื่อประกอบการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ให้ขับไล่จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าห้องหนึ่งเป็นที่อยู่อาศัย อีกห้องหนึ่งใช้ประกอบการค้า พิพากษาแก้ให้ขับไล่จำเลยเฉพาะห้องที่ทำการค้าห้องเดียวโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าเดิมจำเลยเช่าห้องเดียว ต่อมาจึงได้เช่าเพิ่มอีกห้องแล้วทะลุฝาถึงกัน ห้องที่เช่าใหม่จำเลยใช้เป็นที่อยู่อาศัยมิได้เปิดทำการค้าแม้จะมีสินค้าล้นมาบ้างก็มิทำให้ห้องนั้นกลายเป็นไม่ใช่ห้องใช้อยู่อาศัยโจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้ ส่วนห้องเดิมนั้น เห็นว่าอยู่ในทำเลการค้า การประกอบการค้านั้นแม้ในทะเบียนพาณิชย์จะใช้ชื่อบุตรจำเลย แต่บุตรก็เป็นบริวารจำเลยอาศัยสิทธิการเช่าของจำเลย จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
