คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนันกุ้งปลา มีลักษณะคล้ายโปปั่นอันเป็นการพนันประเภทห้ามขาดโดยจำเลยที่ 1 เป็นเจ้ามือ จำเลยที่ 2 เป็นหัวเบี้ยนอกนั้นเป็นลูกค้า ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1, 2 ปฏิเสธ จำเลยที่ 3-6 รับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 1, 2 เป็นเจ้ามือหัวเบี้ย จึงพิพากษาว่าจำเลยทั้ง 6 ผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 6,12 ปรับคนละ 500 บาท ลดให้จำเลยที่ 3-6 คนละกึ่ง คงปรับคนละ 250 บาท ฯลฯจำเลยที่ 1, 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ได้นำสืบว่าจำเลยเล่นการพนันกุ้งปลามีลักษณะคล้ายการพนันโปปั่นอย่างไร พิพากษากลับให้ยกฟ้องจำเลยทั้ง 6 เพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งในข้อที่ปล่อยจำเลยที่ 3-6โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า
เมื่อโจทก์สืบไม่ปรากฏว่าการพนันกุ้งปลามีลักษณะคล้ายการพนันโปปั่นอย่างไร จึงขาดเหตุอันเป็นองค์ความผิดตามฟ้อง หรืออีกนัยหนึ่งไม่ปรากฏว่า ได้มีการกระทำผิดเกิดขึ้นจริงตามฟ้อง จะเอาโทษแก่จำเลยใด ๆ ไม่ได้ เข้าอยู่ในลักษณะคดีประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 176 เป็นเพียงกำหนดวิธีผ่อนอันว่า คดีมีอัตราโทษอย่างสูงไม่ถึง 10 ปีนั้น ถ้าจำเลยรับสารภาพก็ให้ศาลมีอำนาจพิพากษาแต่ไม่ใช่เป็นบทบังคับเด็ดขาดอนึ่งที่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติการพนันฉบับที่ 4 มาตรา 3ด้วยนั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องระบุว่าจำเลยเล่นการพนันคล้ายโปปั่น ขอให้ลงโทษฐานเล่นการพนันประเภทห้ามตามบัญชี ก. เป็นเรื่องต่างเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน จะลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
