คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า นายต่วนบิดาเลี้ยงจำเลยกู้เงินไป ๓๐๐ บาทเอานาเป็นประกัน ต่อมานายต่วนตาย มีบุตร์อันเกิดจากนางบัวมารดาจำเลยรวม ๖ คน ส่วนจำเลยเป็นบุตร์ซึ่งเกิดจากนายน้อยสามีคนก่อนของนางบัว
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้เข้าปกครองเป็นเจ้าของนาที่เป็นประกันรายนี้ ขอให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ในฐานะผู้รับมฤดก
จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้เป็นบุตร์ และไม่ใช่ผู้รับมฤดกของนายต่วน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ตามฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยได้ เพราะจำเลยไม่ใช่ทายาท หรือผู้รับมฤดกนายต่วน โจทก์ชอบที่จะฟ้องเรียกร้องเอาจากผู้รับมฤดกของนายต่วนจำเลยมีฐานะเพียงผู้ครอบครองทรัพย์มฤดกของผู้ตายและการที่ผู้ใดครอบครองทรัพย์มฤดกของผู้อื่นอยู่ จะถือเอาผู้นั้นเป็นผู้รับมฤดกตามกฎหมายไม่ได้ เพราะสิทธิการรับมฤดกเป็นเรื่องฉะเพาะตัว มิได้ถือเอาการครอบครองทรัพย์ของผู้มรณะเป็นเกณฑ์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
