คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำข้าวหมักส่าเชื้อสุราเถื่อนมีแอลกอฮอล์ สามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา ไว้ในครอบครองขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม 2476 มาตรา 8ศาลชั้นต้นปรับ 200 บาท ตามฟ้องของกลางริบศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่า ของกลางเป็นน้ำสุรา แต่ของกลางให้ริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้นำผู้ตรวจพิสูจน์ของกลางรายนี้เข้าสืบ แม้แต่รายงานการตรวจและของกลางก็ไม่ส่งศาล คงมีพยานปากหนึ่งซึ่งมิใช่เป็นผู้ตรวจพิสูจน์มาเบิกความว่า "อำเภอได้พิสูจน์แล้วว่ามีดีกรีกินได้เช่นเดียวกับสุรา" ดังนี้ ยังไม่พอชี้ได้ว่าของกลางเป็นน้ำสุรา คดีลงโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนในข้อยกฟ้องส่วนเรื่องของกลางให้ยกเสียเพราะยังชี้ขาดไม่ได้ว่าเป็นของผิดกฎหมาย
