คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะ เป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,000 บาท คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลวดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ 3 เมตร ยาว 1 เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณะศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้วเมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้วทางแคบ
รถบรรทุกไม้ของโจทก์ 7 คันซึ่งขนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้น ที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปมาตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
