คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเผ่าป่าในเขตต์ที่ดินของจำเลยด้วยความประมาทของจำเลยเป็นเหตุให้เพลิงลุกลามไหม้ต้นยางแลมะพร้าวของ ป.เสียหายดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๘๗ หรือ ๒๐๑ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๘๗ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่จำเลยเป็นคนชะรามากแลไม่มีเจตนาร้ายให้รอการลงอาชญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๐๑ ข้อ ๑ ตามนัยฎีกา ฎีกาที่ ๑๖/๒๔๕๖ แต่จำเลยมีอายุ ๘๐ ปี ควรลงโทษปรับสถานเดียวจึงให้ปรับจำเลย ๒๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าจำเลยควรมีผิดตาม ม.๑๘๗
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีไม่ได้ความว่าจำเลยทำโดยเจตนาร้าย เพราะฉะนั้นความผิดของจำเลยไม่เข้า ม.๑๘๗ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
