คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้พิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ฟ้องเป็นทำนองเดียวกันว่า โจทก์ไปขอรับมรดกนายนาคที่สำนักงานที่ดินจังหวัดนนทบุรี จำเลยทั้งสองสำนวนคัดค้านว่านายนาคได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลยทั้งสอง พินัยกรรมที่จำเลยทั้งสองกล่าวอ้างกระทำโดยมิชอบด้วยกฎหมาย กล่าวคือนายสุวรรณปลัดอำเภอไม่มีอำนาจหน้าที่ และใช้ดวงตราประจำตำแหน่งนายอำเภอปากเกร็ดประทับในพินัยกรรมนั้น ขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะจำเลยทั้งสองสำนวนให้การทำนองเดียวกันว่า นายสุวรรณเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่อำเภอปากเกร็ด มีอำนาจทำพินัยกรรมและใช้ดวงตราอำเภอปากเกร็ดในการทำและประทับในพินัยกรรมได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วโจทก์ฎีกาว่า นายสุวรรณเป็นเพียงปลัดอำเภอและได้ทำพินัยกรรมนั้นตามเอกสารฝ่ายเมือง เมื่อได้ทำพินัยกรรมนั้นโดยไม่บอกให้นายอำเภอทราบจึงขัดกับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658 พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่านายสอาดนายอำเภอได้เบิกความรับรองว่าได้มอบหมายให้นายสุวรรณเป็นผู้มีอำนาจทำพินัยกรรมแทนนายอำเภอ และนายสอาดได้มอบให้นายสุวรรณเป็นผู้มีหน้าที่ไปทำพินัยกรรมนอกสถานที่แทนนายสอาด และเมื่อไปทำมาแล้วก็ไม่ต้องรายงานให้นายสอาดทราบ เพราะถือว่านายสุวรรณเป็นผู้ไปทำแทนนายสอาดอยู่แล้ว เมื่อนายสุวรรณได้รับมอบหมายจากนายอำเภอให้มีอำนาจหน้าที่ทำพินัยกรรมนอกสถานที่ได้ดังกล่าวข้างต้นแล้ว นายสุวรรณก็เป็นผู้มีอำนาจทำพินัยกรรมหมาย ล.1 และ ล.2 โดยชอบ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
