คำฟ้องและคำให้การ
มูลคดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นได้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้แก่โจทก์ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยทั้งสองไม่ปฏิบัติตามคำบังคับ โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 2 ออกขายทอดตลาดจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดทรัพย์ ในราคาต่ำกว่าที่ควร ขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 308 วรรคแรก บัญญัติว่า "เมื่อศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้ขายแล้ว เจ้าพนักงานบังคับคดีอาจขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ยึดได้เมื่อพ้นระยะเวลาอย่างน้อยห้าวันนับแต่วันยึด การขายนั้นให้ดำเนินตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และกฎกระทรวงว่าด้วยการนั้น และตามข้อกำหนดของศาลซึ่งระบุไว้ในคำสั่งอนุญาตให้ขายทรัพย์สินนั้น ถ้าหากมี" ตามบทบัญญัติดังกล่าว การที่จะอ้างว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีขายทรัพย์สินโดยไม่ชอบนั้น จะต้องปรากฏว่า การขายทอดตลาดนั้นฝ่าฝืนต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และกฎกระทรวงว่าด้วยเรื่องการขายทอดตลาดทรัพย์สิน แต่คดีนี้จำเลยที่ 2 ไม่ได้คัดค้านว่า
เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 2 ไม่ถูกต้องคงคัดค้านเฉพาะราคาว่าขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 2 ในราคาต่ำกว่าที่ควรเท่านั้น ซึ่งในข้อนี้ปรากฏว่าผู้ประมูลได้ให้ราคาสูงกว่าทั้งราคาประเมินของเจ้าพนักงานบังคับคดีในขณะยึดและสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานที่ดินที่ได้กำหนดไว้สำหรับเก็บค่าธรรมเนียมในการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม ทั้งไม่ปรากฏว่าในการขายทอดตลาดมีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าไม่สุจริตแต่อย่างใดราคาที่ผู้ประมูลซื้อที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 2ในการขายทอดตลาดเป็นราคาที่เหมาะสมแล้ว ศาลอุทธรณ์ภาค 2พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยที่ 2 ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
