คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์รับซื้อบ้านเลขที่ 245 ต.ดุสิต จาก ร.อ.คงจำเลยเช่าเดือนละ 200 บาท โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยทราบและขอเก็บค่าเช่าจำเลยไม่ยอมชำระ จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเช่า 2,400 บาท และค่าเสียหายต่อไปเดือนละ 200 บาทและให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านจำเลยต่อสู้ว่าการซื้อขายบ้านรายนี้เป็นการแสดงเจตนาลวงด้วยสมรู้กัน สัญญาเช่าที่โจทก์อ้างเป็นโมฆะขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี เพราะขึ้นค่าเช่าโดยฝ่าฝืน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ 2489 ที่จำเลยยังไม่ชำระค่าเช่าเพราะยังร้องคัดค้านอยู่จำเลยเคยเสียค่าเช่าเดือนละ 60 บาทเท่านั้นวันชี้สองสถานโจทก์จำเลยรับกันว่าเดิมจำเลยเช่าบ้านจากห้างพระจันทร์โอสถ 40 บาท
ต่อมาจำเลยทำสัญญาเช่าจาก ร.อ.คงเจ้าของเดิมจริงแต่เช่าเดือนละ 200 บาท เมื่อโจทก์รับซื้อบ้านนี้จาก ร.อ.คงแล้วจำเลยไม่ชำระเพราะถือว่าสัญญาเป็นโมฆะ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลแพ่งพิพากษาว่าจำเลยผิดนัดให้ขับไล่จำเลยและบริวารให้ใช้ค่าเช่าที่ค้างและค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ว่าสัญญาเช่าเป็นโมฆะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยอ้างว่าสัญญาเช่าเป็นโมฆะอ้างเหตุว่าขึ้นค่าเช่าโดยฝ่าฝืน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ แต่ความจริงจำเลยก็รับว่า เมื่อทำสัญญาเช่าบ้านนี้จาก ร.อ.คงเจ้าของเดิมจำเลยยอมให้ขึ้นค่าเช่าจาก 60 บาท เป็นเดือนละ 200 บาท และจำเลยได้ชำระให้แก่ ร.อ.คงตลอดมา การที่จำเลยยินยอมให้ขึ้นค่าเช่าโดยใจสมัครและได้ปฏิบัติต่อมาปีกว่านั้นเห็นว่าสัญญาเช่นนั้นหาเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าไม่ เป็นสัญญาที่ใช้ได้อย่างสมบูรณ์เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าเช่าจำเลยจึงผิดนัด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
