คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2531 และพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2531
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้ยื่นคำร้องต่อพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ขอให้เพิกถอนการซื้อขายที่ดินโฉนดเลขที่ 15981, 65940 เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร พร้อมสิ่งปลูกสร้างระหว่างจำเลยกับนางสาคร สายศร เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม2530 เนื่องจากเป็นการซื้อขายโดยสมยอมในราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาดเป็นการกระทำไม่สุจริตและไม่ได้เสียค่าตอบแทนกันจริง ทำให้เจ้าหนี้อื่นเสียเปรียบตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 114, 115เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้องซึ่งผู้ร้องไม่เห็นด้วยขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการซื้อขายที่ดินโฉนดทั้งสองแปลงพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำคัดค้านว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มิได้ร้องขอให้เพิกถอนการโอนดังกล่าวของจำเลยตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 114, 115 เพราะได้สอบสวนแล้วได้ความว่า เป็นการซื้อขายกันโดยสุจริตและมีค่าตอบแทนที่ใกล้เคียงกับราคาตลาดและสูงกว่าราคาประเมินของทางราชการ
จำเลยไม่ได้กระทำให้เจ้าหนี้คนใดเสียเปรียบ ขอให้ยกคำร้องนางสาคร สายศร ยื่นคำคัดค้านว่า ได้ซื้อที่ดินและสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวโดยสุจริต และมีค่าตอบแทน ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่า ผู้ร้องซึ่งเป็นโจทก์มีอำนาจร้องขอต่อศาลให้เพิกถอนการโอนดังกล่าวหรือไม่ เห็นว่าการยื่นคำร้องต่อศาลขอให้เพิกถอนการโอนทรัพย์สินหรือการกระทำใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 114, 115 นั้นเป็นอำนาจโดยเฉพาะของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ โจทก์หรือเจ้าหนี้รายใดหาทำได้ไม่ การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ขอให้ยื่นคำร้องต่อศาลเพิกถอนการโอนทรัพย์สินรายนี้ แต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สั่งยกคำร้องของผู้ร้อง
ผู้ร้องก็ชอบที่จะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้เพิกถอนคำสั่งของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 146ผู้ร้องไม่มีอำนาจยื่นคำร้องต่อศาลโดยตรงเพื่อขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการโอนทรัพย์สินรายนี้ได้ ศาลฎีกาเห็นชอบในผลแห่งคำสั่งและคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
