คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยได้ยักย้ายข้าวสาวร ๑๕ กระสอบโดยทางรถยนตร์จากตำบลหนองโสม ไปยังตำบลบ้านหม้อ จังหวัดเพ็ชรบุรี เป็นการฝ่าฝืนประกาศข้าหลวงประจำจังหวัดเพ็ชร์บุรี ลงวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๔๘๙ ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ ๒๔๘๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ(ฉะบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๔๘๘ ซึ่งควบคุมข้าวสารนั้นเป็นประกาศที่ใช้บังคับก่อน พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งเป็นกฏหมายพิเศษฉะเพาะเรื่องข้าว ฉะนั้นเมื่อออกกฏหมายสำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ แล้ว จะนำกฎหมายทั่วไปคือ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค มาใช้บังคับอีกไม่ได้ ประกาศของข้าหลวงจังหวัดเพ็ชรบุรี ลงวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๔๘๙ นั้นออกไปโดยไม่ได้รับอำนาจมอบหมายจากคณะกรรมการสำรวจและก้ากักกันข้าว จึงเป็นโมฆะซ้ำ ยังขัดแย้งกับประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวฉะบับที่ ๙ และ ๑๒ ซึ่งอนุญาตให้ขนย้ายข้าวในแต่ละจังหวัดได้อีกด้วย จึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่กฏหมายที่ใช้แทนกันหรือขัดกัน เพราะ พ.ร.บ. ฉะบับแรกมีความมุ่งหมายเพื่อให้มี เครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ เพียงพอแก่ความต้องการของประเทศ ส่วนความมุ่งหมายใน พ.ร.บ.ฉะบับหลัง เพียงแต่สำรวจและห้ามกักกันข้าว ฉะนั้นผู้ใดละเมิด พ.ร.บ.ใด ก็ใช้ พ.ร.บ.นั้นบังคับ เรื่องนี้จำเลยฝ่าฝืนประกาศข้าหลวงประจำจังหวัดเพ็ชร์บุรี ซึ่งออกตามอำนาจใน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ จึงต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.นั้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น
