คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีของป่าหวงห้ามไว้ในครอบครองเกินปริมาณโดยไม่ได้รับอนุญาต
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดกำแพงเพชรพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด3 เดือน ในวันนั้นเองนางคำใหม่ พานะมัย ผู้กล่าวหาได้แจ้งต่อผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดกำแพงเพชร โดยกล่าวหาว่านายคะแนนวรปรีชาพันธุ์ และนายสงเคราะห์ พลโคตร ผู้ถูกกล่าวหาทั้งสองร่วมกันเรียกและรับเงินจำนวน 20,000 บาท ไปจากนางคำใหม่ อ้างว่าไปวิ่งเต้นต่อผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดกำแพงเพชร เพื่อมิให้จำเลยต้องรับโทษจำคุก แต่เมื่อจำเลยถูกศาลจังหวัดกำแพงเพชรพิพากษาจำคุกจึงรู้ว่าถูกหลอก ศาลจังหวัดกำแพงเพชรจึงสั่งไต่สวนผู้ถูกกล่าวหาทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว ฟังว่าผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ได้เรียกและรับเงินจำนวน 20,000 บาท จากผู้กล่าวหาโดยอ้างว่านำไปให้ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเมื่อช่วยมิให้จำเลยถูกจำคุกจริง
สำหรับผู้ถูกกล่าวหาที่ 2 ไม่ปรากฎว่าได้ร่วมกับผู้ถูกกล่าวหาที่ 1เพียงแต่ถูกผู้กล่าวหาที่ 1 ใช้เป็นเครื่องมือเข้ามาในบริเวณศาลผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 จึงมีความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 31(1) ประกอบด้วยมาตรา 33และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 จำคุก 6 เดือนยกข้อกล่าวหาสำหรับผู้ถูกกล่าวหาที่ 2ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1ได้เรียกและรับเงินสองหมื่นบาทจากผู้กล่าวหาจริงที่สำนักงานสถิติแห่งชาติ จังหวัดกำแพงเพชร อันเป็นที่ทำงานของผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 โดยอ้างว่าจะนำไปให้ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเพื่อช่วยเหลือนายณรงค์มิให้ถูกจำคุก และในวันที่มีการฟ้องนายณรงค์เป็นจำเลยต่อศาลผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ได้ใช้ให้ผู้ถูกกล่าวหาที่ 2ไปติดต่อกับผู้พิพากษาที่ศาลว่า
หากรอการลงโทษได้ก็ขอให้รอ คดีมีปัญหาตามฎีกาของผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ต่อไปว่า การกระทำของผู้ถูกกล่าวที่ 1 ดังกล่าว เป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่มาตรา 31(1) หรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 จะได้เรียกและรับเงินจากผู้กล่าวหานอกบริเวณศาล และตัวผู้ถูกกล่าวหาที่จะมิได้เข้าไปในบริเวณศาลเลยก็ตาม แต่ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ก็ได้ใช้ผู้ถูกกล่าวหาที่ 2 เข้าไปในบริเวณศาลเพื่อติดต่อกับผู้พิพากษาเพื่อประโยชน์ในการเรียกและรับเงินของผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ด้วยซึ่งการกระทำดังกล่าวเป็นการต่อเนื่องและเป็นส่วนหนึ่งของการเรียกและรับเงินจากผู้กล่าวหา อันเป็นการกระทำที่มิชอบด้วยกฎหมาถือได้ว่าผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ได้ประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลซึ่งเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล ฎีกาของผู้ถูกกล่าวหาที่ 1ฟังไม่ขึ้น ส่วนที่ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ฎีกาขอให้รอการลงโทษมานั้นศาลฎีกาเห็นว่า สภาพความผิดที่ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ได้กระทำมานั้นนับว่าเป็นภัยต่อกระบวนการยุติธรรม จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะรอการลงโทษ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาทุกข้อของผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.
