คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าได้เข้าทำประโยชน์ในที่ดินชายทะเล ๑ แปลงโดยทำเป็นนาเกลือ จำเลยกับพวกได้บุกรุกเข้ามาทำให้เสียหาย ขอให้ขับไล่
จำเลยให้การว่าที่พิพาทอยู่ในเขตต์โฉนดของจำเลยซึ่งได้ปกครองตลอดมา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง.
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามที่จำเลยให้การว่าที่พิพาทมีโฉนด จำเลยปกครองอยู่แต่โฉนดไม่มีชื่อจำเลย ก็ได้ความว่าจำเลยได้รับมรดกและปกครองที่รายนี้ตลอดมา เพียงแต่ยังมิได้แก้ทะเบียนใส่ชื่อจำเลยเท่านี้ จึงเป็นข้อต่อสู้ของจำเลยได้ ไม่ผิดรูปประเด็นส่วนที่ว่าที่รายนี้เป็นที่ชายทะเลน้ำทะเลท่วมถึงนั้น ก็ได้ความว่าที่รายนี้อยู่ชายทะเลระหว่างป่าแสมและที่นา น้ำทะเลท่วมถึงในบางระดูทั้งมีโฉนดและจำเลยได้ครอบครองอยู่มิได้ละทิ้ง ย่อมไม่ใช่ที่สาธารณะ โจทก์เพิ่งเข้าทำเมื่อ ๑-๒ ปีมานี้เอง ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าจำเลย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
