คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นนายทหารสัญญาบัตรประจำการ ทำรายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา และยักยอกของหลวง ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่ราชการดังฟ้อง และว่าจำเลยไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ทั้งการที่ตั้งนายทหารอากาศมาเป็นกรรมการในคดีนี้ ไม่ชอบ ศาลทหารกรุงเทพฯ พิจารณาว่า จำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๓๑ ที่แก้ไขเพิ่มเติม ให้จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน ศาลทหารกลางพิพากษายืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา,
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "นายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ" ตามพระธรรมนูญศาลทหาร ๒๔๗๗ มาตรา ๓๙ ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นทหารแผนกใด เหล่าใด ดังนั้นนายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการทุกเหล่า ย่อมขึ้นอยู่ในอำนาจศาลทหารในเวลาปกติทั้งนั้น สำหรับคำปรารภในการตราพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร ๒๔๗๗ ไม่ได้กล่าวถึงทหารอากาศนั้น ก็เพราะในขณะนั้น ยังไม่ได้ตั้งกองทัพอากาศ ต่อมามีกรมอากาศยานขึ้นอยู่กับกองทัพบก และกรมอากาศยานนี้เอง ต่อมาเปลี่ยนเป็นกรมทหารอากาศ และในที่สุดตั้งเป็นกองทัพอากาศ ฉะนั้นพระธรรมนูญศาลทหาร ๒๔๗๗ นี้ครอบถึงทหารอากาศด้วย การตั้งนายทหารอากาศเป็นกรรมการในศาลทหาร ย่อมเป็นการชอบตามความใน พ.ร.บ.พระธรรมนูญศาลทหารแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.