คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 7 ตุลาคม 2525 จำเลยทั้งสองตกลงขายที่ดินน.ส.3ก. เลขที่ 442 ตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิเนื้อที่ 3 งาน 88 ตารางวา ให้โจทก์ครึ่งหนึ่ง ส่วนทางทิศเหนือคิดเป็นเนื้อที่ 1 งาน 94 ตารางวา ปรากฏตามแผนที่สังเขปเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 1 ภายในเส้นสีแดง ราคา 10,000 บาทวันซื้อขายโจทก์ได้ชำระเงินให้ 7,000 บาท ส่วนที่เหลือตกลงว่าโจทก์ชำระเงินให้จำเลยทั้งสองเมื่อใด จำเลยที่ 1 จะไถ่ถอนจำนองที่ดินที่ขายจากธนาคารกรุงไทย จำกัด แล้วแบ่งแยกโอนให้โจทก์ทันทีหลังจากซื้อขายแล้ว 1 เดือน โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองทราบว่าจะชำระเงิน 3,000 บาทที่ขาดอยู่ ให้จำเลยทั้งสองไถ่ถอนแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ แต่จำเลยทั้งสองไม่ยอมโอน
ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองรับเงิน 3,000 บาท ให้จำเลยที่ 1 ไถ่ถอนที่ดินดังกล่าวถ้าไม่ยอมไถ่ถอน ให้โจทก์เป็นผู้ไถ่ถอน โดยให้จำเลยทั้งสองเป็นคนชำระเงิน ถ้าจำเลยทั้งสองไม่ชำระให้บังคับเอาจากทรัพย์สินของจำเลยทั้งสอง ให้จำเลยที่ 1 แบ่งแยกที่ดินเนื้อที่ 1 งาน94 ตารางวา โอนให้โจทก์ ถ้าจำเลยที่ 1 ไม่ยอม ให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา ถ้าไม่สามารถแบ่งแยกได้ให้จำเลยทั้งสองคืนเงิน7,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม 2525 จนกว่าจำเลยทั้งสองจะชำระเสร็จจำเลยทั้งสองให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยทั้งสองตกลงขายที่ดินตามฟ้องให้โจทก์จริง แต่มีข้อตกลงที่ไม่ได้ระบุไว้ในสัญญาซื้อขายว่า
ถ้าพ้นกำหนด 1 ปี นับแต่วันชำระเงินครั้งแรกแล้วผู้ซื้อไม่ชำระเงินส่วนที่เหลือ ผู้ขายจะบอกเลิกสัญญาและคืนเงินที่ชำระให้แก่ผู้ซื้อ โจทก์ไม่ติดต่อขอชำระเงินส่วนที่เหลือภายในกำหนด 1 ปี เมื่อพ้นกำหนด 1 ปี จำเลยแจ้งให้โจทก์รับเงิน 7,000 บาทคืน แต่โจทก์เรียกร้องขอเงินจากจำเลย 20,000 บาท จำเลยไม่ตกลงด้วยเดิมโจทก์เป็นลูกจ้างทำงานประจำโรงสีขนาดเล็กของจำเลย จำเลยปลูกเรือนให้โจทก์พักอาศัย ต่อมาโจทก์ปลูกสร้างยุ้งข้าวใกล้กับบริเวณเรือนในที่ดินตามฟ้อง ข้อตกลงในการขายที่ดิน จำเลยขายให้เฉพาะบริเวณที่เป็นที่ปลูกสร้างเรือนและยุ้งข้าว ไม่ได้กำหนดเนื้อที่จำนวนแน่นอนเท่าใดดังฟ้องของโจทก์ จึงไม่สามารถแบ่งแยกที่ดินให้ตามฟ้องได้ ขอให้ยกฟ้องในวันนัดชี้สองสถาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่จำต้องชี้สองสถานและสืบพยาน จึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยทั้งสองไถ่ถอนที่ดินน.ส.3ก. เลขที่ 442 ตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองชัยภูมิจังหวัดชัยภูมิ จากธนาคารกรุงไทย จำกัด แล้วแบ่งแยกโอนที่ดินให้โจทก์เนื้อที่ 1 งาน 94 ตารางวา ถ้าจำเลยทั้งสองไม่ยอมไถ่ถอนให้โจทก์ไถ่ถอนแทน แล้วบังคับเอาจากทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองโดยให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยทั้งสอง ถ้าจำเลยทั้งสองไม่สามารถแบ่งแยกโอนที่ดินดังกล่าวให้โจทก์ได้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงิน 7,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 7 ตุลาคม 2525เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
สัญญาจะซื้อจะขายที่โจทก์แนบสำเนามาท้ายฟ้องนั้น ระบุแต่เพียงว่า คู่สัญญาตกลงซื้อขายที่ดินแปลงหนึ่เท่านั้น สัญญาดังกล่าวไม่ระบุเนื้อที่และที่ตั้งของที่ดิน ทั้งมิได้ระบุว่าเป็นที่ดินตาม น.ส.3ก. เลขที่ 442 ตำบลลาดใหญ่อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ตามฟ้อง หรือมีแผนที่สังเขปกันแต่อย่างใด การที่จำเลยให้การว่า ตามสัญญาดังกล่าว จำเลยตกลงขายให้เฉพาะบริเวณที่เป็นที่ปลูกสร้างเรือนและยุ้งข้าว ไม่ได้กำหนดเนื้อที่จำนวนแน่นอนเท่าใดดังฟ้องโจทก์ ดังนี้ ถือได้ว่าจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ในเรื่องจำนวนเนื้อที่ดินและบริเวณที่ดินที่จำเลยจะขายให้โจทก์โดยชัดแจ้งว่า ชอบที่จะฟังพยานหลักฐานของคู่ความให้สิ้นกระแสความเสียก่อน จึงวินิจฉัยชี้ขาดตัดสินคดีที่ศาลล่างทั้งสองให้งดชี้สองสถาน งดสืบพยานทั้งสองฝ่าย แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีนั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาจำเลยทั้งสองฟังขึ้นพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นชี้สองสถานแล้วดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป.
