คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจบุกรุกเข้าไปในร้านขายอาหารของนายเจ้งซ้ง แซ่โค้ว ซึ่งชั้นบนเป็นที่อาศัยและขณะนั้นได้ปิดร้านแล้ว โดยไม่มีเหตุอันสมควรจะเข้าไปได้ และยังได้ใช้กำลังประทุษร้ายนายยูนุซ มะหะมัด เป็นอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ อันเป็นรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของนายเจ้งซ้งโดยปกติสุขอีกด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒,๓๖๔,๓๖๕,๓๖๖
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลอาญาฟังว่า เรื่องที่จำเลยทำร้ายร่างกายนายยูนุซนั้น ผู้ว่าคดีได้ฟ้องจำเลยต่อศาลแขวงพระนครเหนือ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแขวงพระนครเหนือได้พิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้ว การบุกรุกในคดีนี้เป็นกรรมเดียววาระเดียวกับความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ไม่ใช่เรื่องต่างกรรมต่างวาระกัน ฟ้องของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา๓๙(๔) พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ปรึกษาคดีโดยที่ประชุมใหญ่แล้ว เห็นว่าศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปในร้านของนายเจ้งซ้งแล้วทำร้ายนายยูนุซในที่นั้นทันที การกระทำของจำเลยในครั้งนี้เห็นได้ว่าจำเลยมีเจตนาประสงค์ต่อผลโดยตรงต่อการที่จะทำร้ายนายยูนุซ และจำเลยได้ทำร้ายนายยูนุซในทันทีที่เข้าไป การกระทำของจำเลยไม่ขาดตอน ทั้งการที่จำเลยทำร้ายนายยูนุซนั้น ก็เป็นเหตุหนึ่งที่ส่อแสดงถึงความที่ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะเข้าไปในเคหสถานของนายเจ้งซ้งอันเป็นองค์สำคัญของความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๔ อยู่ด้วย การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท เมื่อต้องคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดฐานทำร้ายร่างกายไปแล้ว สิทธิที่จะฟ้องจำเลยฐานบุกรุกย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙(๔)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
