คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องกล่าวว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๔๘๗ ถึงวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๔๘๗ วันใดไม่ปรากฎ เวลากลางวัน จำเลยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้เก็บรักษาผ้าไหม ๑ ผืน เครื่องเชี่ยนหมากเงิน ๑ ชุด กับหน่อแรด ๑ หน่อ ของนางสาวต่วน เดชสุภาไว้ให้นางสาวต่วน เดชสุภา แล้วจำเลยได้บังอาจมีเจตนาสุจริตเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสียขอให้ลงโทษจำเลย และใช้ราคาทรัพย์คืนด้วย ศาลชั้นต้นยกฟ้องในข้อเท็จจริง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องไม่ระบุวันที่หาว่ากระทำผิดทั้งข้อเท็จจริงก็ไม่ได้ความว่า ผู้เสียหายมอบตัวทรัพย์ให้จำเลย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่หาว่าจำเลยกระทำผิด และไม่พอจะตีความว่า โจทก์หาว่า จำเลยกระทำผิดในระหว่างวันรับมอบหมายทรัพย์จนถึงวันที่ผู้เสียหายทราบการทุจริตของจำเลย ไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ พิพากษาตามศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์
