คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๖, ๑๓๘
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การแจ้งข้อหาให้จำเลยทราบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ นั้น หาได้หมายความว่า พนักงานสอบสวนจะต้องแจ้งข้อหาทุกกระทงความผิดไม่ แม้เดิมตั้งข้อหาหนึ่ง แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าการกระทำจำเลยเป็นความผิดฐานอื่นด้วย เช่นในคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญมาตรา ๑๓๘ ด้วย ก็เรียกว่าได้มีการสอบสวนในความผิดข้อหาที่สองตามนัยแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๐ แล้ว โจทก์มีอำนาจฟ้อง เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพข้อหาฐานนี้ด้วย ศาลก็มีอำนาจลงโทษจำเลยได้ แต่เห็นสมควรรอการลงโทษจำคุกจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
