คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ๆ ต่อสู้ว่าได้ครอบครองปรปักษ์ที่รายพิพาทมาเกิน ๑๐ ปี แล้ว ในชั้นพิจารณาจำเลยอ้างตัวเองเป็นพะยานเบิกความว่าที่พิพาทเป็นของตายายจำเลย ๆอาศัยตายายอยู่ และทำกินเรื่อยมาตั้ง ๑๕ ปีแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามที่จำเลยเบิกความเช่นนี้แสดงว่าจำเลยมิได้ครอบครองที่พิพาทด้วยเจตนาเป็นเจ้าของแต่อาศัยตายายอยู่ แม้จะฟังว่าจำเลยได้ครอบครองมาเกิน ๑๐ ปีก็ดี ก็ไม่เรียกว่าเป็นการครอบครองปรปักษ์ ซึ่งจะทำให้จำเลยได้กรรมสิทธิจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ทุกประการ
