คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ละเมิดสิทธิของโจทก์โดยบุกรุกเข้ามาปลูกโรงเรือนขึ้นในที่ดินของโจทก์บริเวณที่ถูกเพลิงไหม้โดยจำเลยไม่มีอำนาจ ขอให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและขับไล่จำเลยกับบริวาร และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายฐานละเมิดด้วยจำเลยต่อสู้ว่า เช่าที่ดินจากเจ้าของเดิมปลูกเรือนอยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ เมื่อเพลิงไหม้เรือนจำเลยแล้ว จำเลยต่างปลูกเพิงอยู่อาศัยในที่เช่าเดิมไม่ได้บุกรุกหรือละเมิดศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้านอยู่อาศัย แม้บ้านจำเลยจะถูกไฟไหม้หมดจำเลยก็ยังมีสิทธิที่จะปลูกบ้านอยู่ในที่เช่ารายนี้ต่อไป และได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นและเห็นว่าโจทก์ไม่ได้ฟ้องอ้างว่าได้ใช้สิทธิเลิกสัญญาให้อาศัยหรือให้เช่าแล้วจำเลยยังละเมิดขัดขืนอยู่ต่อไป
หากแต่ฟ้องอ้างว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาอันเป็นการละเมิด คดีไม่จำเป็นจะต้องวินิจฉัยกรณีที่โรงเรือนถูกเพลิงไหม้ไปหมดแล้ว จำเลยจะยังได้รับความคุ้มครองการเช่าต่อไปอีกหรือไม่ พิพากษายืนในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว
โจทก์ฟ้องกล่าวหาจำเลยในฐานละเมิดโดยการบุกรุกเข้าไปปลูกโรงเรือนอยู่ในที่ดินของโจทก์อันเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ขับไล่และชดใช้ค่าเสียหายในฐานละเมิด เช่นนี้ เป็นคดีมีทุนทรัพย์และจำนวนทุนทรัพย์ตามที่ปรากฏในฟ้องของโจทก์แต่ละสำนวนไม่ถึง 800 บาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นแล้วโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ตามฎีกาโจทก์ข้อ 1-2-3 เป็นเรื่องโต้แย้งข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ส่วนฎีกาข้อ 4 ที่ว่า แม้จะตีความอย่างศาลอุทธรณ์ว่าเป็นเรื่องเช่าเพื่อปลูกโรงเรือนเป็นที่อยู่อาศัยก็ดี แต่เมื่อโรงเรือนนั้นสูญหายเสื่อมสลายไปแล้ว สัญญาเช่าย่อมระงับไปด้วยนั้น โจทก์ไม่เคยเสนอปัญหาข้อนี้ให้เป็นประเด็นไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ไม่ใช่ประเด็นในคดีนี้ โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อนี้ไม่ได้ ตามมาตรา 249พิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์
