คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกทรัพย์มฤดกของ ผ.บุตร์โจทก์ ทรัพย์หมายเลข ๑ และ ๒ ซึ่งเป็นปัญหาในชั้นฎีกานี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นของจำเลยที่ ๕-๘ ข้อเท็จจริงคงได้ความว่าทรัพย์หมายเลข ๑ และ ๒ นี้เป็นสินสมรสของ พ.และ ผ.ซึ่งเป็นสามีภริยากัน พ.และ ผ.ได้ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์รายนี้ให้จำเลยที่ ๕-๘ โดยทำเป็น ๒ ฉะบับมีข้อความอย่างเดียวกันฉะบับหนึ่งยกให้จำเลยที่ ๕ อีกฉะบับหนึ่งยกให้จำเลยที่ ๘ ความในข้อ ๓ แห่งพินัยกรรม์นี้มีว่าถ้า พ.ตายก่อน ผ.จะยกทรัพย์นี้ให้ใครมิได้ และถ้า ผ.ตายก่อน พ.ก็จะยกทรัพย์นี้ให้ใครไม่ได้ดุจกัน พินัยกรรม์ของ ผ.สมบูรณ์ตามกฎหมาย แต่ของ พ.พะยานบกพร่อง ปรากฎต่อมาว่า พ.ตายก่อน ผ. ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อง พ.กับ ผ.ทำพินัยกรรม์ร่วมกันยกทรัพย์ให้จำเลยที่ ๕-๘ โดยมิได้แบ่งส่วนดังนี้ เมื่อ พ.ตายก่อน ผ. ๆ ย่อม+ เมื่อพินัยกรรม์ส่วนของ ผ.ยังใช้ได้อยู่ ทรัพย์ทั้งสองสิ่งย่อมตกทอดไปยังจำเลยที่ ๕-๘ ถึงแม้พินัยกรรม์ของ พ.จะบกพร่องก็หากระทบกระเทือนถึงพินัยกรรม์ของ ผ.ไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
