คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287และริบภาพยนต์เทปลามกอนาจารของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุก 1 เดือนและปรับ 1,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 1 ปี ริบของกลาง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นไม่รอการลงโทษและไม่ปรับนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสำเนาหมายนัดส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยในหมายนัดระบุบ้านเลขที่ ตำบล อำเภอและจังหวัด โดยไม่ได้ระบุว่าอยู่ถนนใดเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ส่งหมายและสำเนาอุทธรณ์จึงรายงานการส่งหมายว่าหมายนัดระบุที่อยู่ของจำเลยไม่ชัดเจนและออกติดตามหาจำเลยแล้วไม่มีผู้ใดรู้จัก แต่ในชั้นส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ หมายนัดก็ไม่ได้ระบุว่าจำเลยอยู่ถนนใดเช่นกัน แต่ก็ปรากฏว่าเจ้าพนักงานศาลส่งหมายนัดให้จำเลยได้โดยจำเลยรับไว้เอง ตามข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงเป็นที่เห็นได้ว่าตามรายงานของเจ้าพนักงานตำรวจนั้นอาจจะมิได้มีการส่งหมายนัดและสำเนาอุทธรณ์ที่ภูมิลำเนาของจำเลยหรือติดตามหาตัวจำเลยที่ภูมิลำเนาของจำเลย ทั้งตามพฤติการณ์ของคดีก็ไม่มีเหตุให้เห็นว่าจำเลยหลบหนีเพราะตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ให้รอการลงโทษจำเลยไว้จึงยังถือไม่ได้ว่าการส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยไม่ได้นั้นเป็นเพราะหาตัวไม่พบหรือหลบหนีหรือจงใจไม่รับสำเนาอุทธรณ์ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 201 การที่ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีไปโดยมิได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยเพื่อแก้นั้น จึงเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 200
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการในเรื่องส่งสำเนาอุทธรณ์ให้จำเลยแล้วส่งให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่
