คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัยโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหาย เดือนละ ๑๒ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคา ๒๕๐๐ ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา ๕๖๖ แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน