คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 สมคบกันใช้กำลังกายกลุ้มรุมกันทำร้ายชก ต่อย ถีบ เตะนายโอวโจทก์และ ม.ถูกตามร่างกายมีบาดเจ็บสาหัสไม่สามารถประกอบอาชีพได้โดยปกติเกินกว่า 20 วัน จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธ ได้ความว่านายโอวโจทก์กับ พ. ทนายความได้นำเจ้าพนักงานกองหมายไปยึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1-2 ที่ร้านจำเลย เมื่อขนทรัพย์ออกไปบรรทุกรถจะนำมากองหมาย จำเลยที่ 1-2 ก็มาถึง ขณะเจ้าพนักงานเขียนบันทึกจะให้จำเลยลงชื่อจำเลยที่ 1 ร้อง "เลียะพ่ะ" แล้วเข้าต่อยนายโอว 1 ที จำเลยที่ 2 และผู้อื่นก็เข้าต่อยนายโอว นายโอววิ่งหนีออกประตูร้านจำเลยที่ 1-2 ได้ตามออกไปเอะอะข้างนอกแล้วมีคนหลายคนเข้ากลุ้มรุมทำร้ายนายโอวบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นพิพากษาว่า
จำเลยที่ 1-2 มีผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 จำคุกคนละ 3 ปีส่วนจำเลยที่ 3 พยานโจทก์เบิกความไม่ถึงให้ปล่อยตัวไปศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า สำหรับจำเลยที่ 1-2 คงฟังได้เพียงว่าได้ชกต่อยนายโอวที่ในร้านและขณะวิ่งออกนอกร้านเท่านั้น ซึ่งในตอนนี้ไม่ปรากฏว่านายโอวมีบาดเจ็บอย่างใด และเห็นว่าแม้จะฟังว่าจำเลยมีพรรคพวกมาด้วย และพรรคพวกนั้นได้กลุ้มรุมทำร้ายนายโอวบาดเจ็บสาหัส ก็จะถือว่าจำเลยทั้งสองสมคบหรือร่วมมือกันคนอื่น ๆทำร้ายนายโอวบาดเจ็บสาหัสอันจะทำให้เป็นตัวการด้วยไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องว่า จำเลยสมคบหรือร่วมมือกับผู้อื่นนั้นด้วยอนึ่งโจทก์ฟ้องว่า ใช้กำลังกายกลุ้มรุมทำร้าย แต่บาดแผลนายโอวปรากฏว่าถูกของแข็งลึกจดกระโหลกศีรษะ ซึ่งจะเกิดจากการชกต่อยถีบเตะไม่ได้ จำเลยที่ 1-2 ผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายนายโอวไม่ถึงบาดเจ็บเท่านั้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่ 1-2 คนละ 1 เดือน และปรับคนละ100 บาทตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 328(3)นายโอวโจทก์ฝ่ายเดียวฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันชกต่อย ถีบเตะนายโอวบาดเจ็บสาหัส แต่คำพยานโจทก์ไม่ได้ความว่านายโอวต้องบาดเจ็บสาหัสเพราะจำเลยชกต่อย ถีบ เตะ ฉะนั้นจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ และจะยกเอาเหตุที่พรรคพวกจำเลย ซึ่งเป็นคนนอกคดีทำร้ายถึงบาดเจ็บสาหัสมาลงโทษจำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องว่า จำเลยสมคบกับคนเหล่านั้นพิพากษายืน
