คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง บุกรุก โจทก์ อุทธรณ์ต่อศาลฎีากคัดค้าน คำสั่งศาลชั้นต้น ลงวันที่ ๒๔ เดือน ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๔๑ ศาลฎีกา รับวันที่ ๑๗ เดือน มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๔๒
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.๓ ก.) เลขที่ ๔๙๑ ตำบลโนนสมบูรณ์กิ่งอำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น เมื่อปลายปี ๒๕๓๗ เวลากลางวันกลางคืนติดต่อกันตลอดมา จำเลยบุกรุกเข้าไปอยู่อาศัยพร้อมปลูกสร้างร้านซ่อมรถจักรยานยนต์ในที่ดินแปลงดังกล่าวโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ อันเป็นการรบกวนการครอบครองสิทธิของโจทก์โดยปกติสุขทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เหตุเกิดที่ตำบลโนนสมบูรณ์ กิ่งอำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๒, ๓๖๕ (๓) และ ๘๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องแล้ว เห็นว่า จำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ ซึ่งมีเพียงสิทธิครอบครองตั้งแต่ปี ๒๕๓๗ และโจทก์มิได้ฟ้องเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน ๑ ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๓๗๕ วรรคสอง โจทก์จึงไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินดังกล่าวโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย มีคำสั่งให้ยกฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ
โจทก์อุทธรณ์ข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ภาค ๔ ลักษณะ ๑ อุทธรณ์มาตรา ๑๙๓ วรรคหนึ่ง มีบัญญัติเรื่องการอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย โดยให้อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะแล้ว จึงไม่อาจจะนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๒๒๓ ทวิ มาอนุโลมบังคับใช้กับกรณีตามอุทธรณ์ข้อกฎหมายของโจทก์ที่ว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ได้ ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นในข้อกฎหมายดังกล่าวโดยตรงมายังศาลฎีกานั้น จึงเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นการยื่นอุทธรณ์ข้ามลำดับของศาล ขัดต่อบทบัญญัติมาตรา ๑๙๓ วรรคหนึ่ง ดังกล่าวศาลฎีกาไม่อาจวินิจฉัยให้ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ยื่นอุทธรณ์โดยตรงต่อศาลฎีกา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการส่งอุทธรณ์ของโจทก์ไปยังศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาต่อไป.
