คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์จำเลยพิพาทเขตที่ดินตามโฉนดซึ่งอยู่ติดต่อกันศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองมากว่า 10 ปี ห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องจำเลยฎีกา มีประเด็นเกี่ยวกับคำฟ้อง ซึ่งศาลฎีกาวินิจฉัย ดังนี้"ในเบื้องต้นควรวินิจฉัยเสียก่อนว่า ฟ้องคดีนี้มีประเด็นแต่ว่าที่พิพาทอยู่ในเขตโฉนดของฝ่ายใด หรือว่ามีประเด็นตลอดถึงการครอบครองได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาทด้วย ข้อนี้เห็นว่า ฟ้องได้กล่าวบรรยายไว้ทั้งสองทาง คือขั้นแรกกล่าวถึงการที่โจทก์ได้กรรมสิทธิ์โดยรับโอนโฉนดซื้อมาและเมื่อรับโอนมาแล้ว โจทก์ก็ได้เข้าครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้ 20 ปีเศษส่วนตามคำขอท้ายฟ้องที่กล่าวว่า ห้ามจำเลยไม่ให้เกี่ยวข้องกับที่ดินตามหน้าโฉนดของโจทก์ก็ย่อมหมายถึงที่ดินตามโฉนดที่โจทก์ซื้อมา และที่ครอบครองได้กรรมสิทธิ์ตามที่บรรยายในฟ้องนั้นเอง"
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริง แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
