คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้จ้างนายวีระ หรือประยงค์ให้เป็นผู้ว่าจ้างคนให้ใช้อาวธปืนยิงนายวิศิษฐ์ให้ถึงแก่ความตาย ฯลฯ นายวีระหรือประยงค์ได้รับเงินจากจำเลยแล้ว ไม่จัดการว่าจ้างคนให้ไปยิงผู้เสียหายตามความประสงค์ของจำเลย เพราะนายวีระหรือประยงค์รู้สึกสำนึกตัวกลัวความผิดจึงมอบเงินคืนแก่จำเลย ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะ อาญามาตรา ๑๗๔ ประกอบด้วยมาตรา ๒๔๙, ๒๕๐. จำเลยปฎิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้ใช้ให้นายวีระกระทำความผิดด้วยตนเองโดยตรง เป็นแต่ให้นายวีระหาจ้างคนมากระทำ ความผิดอีก ซึ่งเท่ากับว่าใช้นายวีระไปกระทำความผิดตามมาตรา ๑๗๔ นั่นเอง อยู่ในชั้นเตรียมการ ยังห่างไกลต่อผลมาก จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา ๑๗๔ วรรค ๑ ดังที่โจทก์ฎีกามา ศาลล่างพิพากษาชอบแล้ว จึงให้ยกฎีกาโดยพิพากษายืน.
