คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๙๕, ๘๓
จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ ระหว่างสืบพยาน นางเพิ่มเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทั้งสามร่วมกันทำร้ายผู้ตายและผู้เสียหาย ไม่ใช่การป้องกันตัว แต่ไม่พอฟังว่าจำเลยทั้งสามมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ กระทงหนึ่งและผิดตามมาตรา ๒๙๕ อีก ๒ กระทง รวม ๓ กระทง โจทก์ร่วมและจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทั้งสองฝ่ายต่างสมัครใจเข้าวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ฝ่ายจำเลยมีเจตนาทำร้ายผู้ตายกับพวกอีกฝ่ายหนึ่ง จะกระทำต่อคนหนึ่งคนใดหรือกระทำต่อทุกคนไม่จำกัดบุคคล ถือว่าเป็นเจตนาเดียวเป็นการกระทำกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐, ๒๙๕ ลงโทษตามมาตรา ๒๙๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า คงมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๑ คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เพียงว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ใช้กฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดลงแก่ผู้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและยังคงลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๑ ไม่เกิน ๕ ปี จำเลยที่ ๑ ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๑
