เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าโจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลยโดย ป.สามีจำเลยที่ ๑ และบิดาจำเลยที่ ๒ ได้กู้ไปจากโจทก์ แต่เอกสารกู้ ป.ลงลายพิมพ์นิ้วมือให้ไว้ โดยมีพะยายลงชื่อรับรองคนเดียว กับมีผู้เขียนสัญญาลงชื่อในฐานะเปนผู้เขียนอีกคนหนึ่ง มาเบิกความว่า ได้เห็น ป.กดลายพิมพ์นิ้วมือและรับเงินไป ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า เอกสารกู้ที่โจทก์นำมาฟ้องนี้ไม่มีพะยานรับรองให้ถูกต้องตามประมวลแพ่ง ม.๖๕๓ ประกอบด้วย ม.๙ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย