คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาจะขายสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทแก่โจทก์จำเลยผิดสัญญาไม่จัดการโอนสิทธิการเช่าให้โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยโอนสิทธิการเช่าและชำระค่าเสียหายแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา จำเลยพร้อมที่จะโอนตึกพิพาทให้โจทก์ แต่โจทก์ไม่ยอมรับ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม สัญญาที่ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเมื่อผิดนัดเป็นค่าเสียหายเกินความเป็นจริงและเป็นสัญญาที่มีเงื่อนไขเอารัดเอาเปรียบจำเลยขัดต่อความสงบเรียบร้อยเป็นโมฆะ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทแก่โจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายซึ่งศาลชั้นต้นเห็นสมควรลดลงตามสมควรแก่รูปคดี
โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเต็มตามสัญญา
จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ตามสัญญาเอกสารหมาย จ.๑ ข้อ ๓ ว่า "ถ้าผู้รับซื้อผิดสัญญาไม่ไปทำหนังสือสัญญาและจดทะเบียนรับซื้อตามกำหนดข้อหนึ่ง ผู้จะซื้อยอมให้ผู้จะขายริบมัดจำ แต่ถ้าผู้จะขายผิดสัญญาไม่ไปทำหนังสือสัญญาและจดทะเบียนขายตามกำหนดในข้อหนึ่ง ผู้จะขายยอมให้ผู้จะซื้อฟ้องศาลบังคับให้เป็นไปตามสัญญานี้ และยอมใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้จะซื้ออีก ๖๕๐,๐๐๐ บาท อีกส่วนหนึ่งด้วย" เป็นข้อตกลงที่โจทก์ผู้จะซื้อและจำเลยผู้จะขายสมัครใจตกลงกันไว้ แม้การผิดสัญญาของจำเลยซึ่งเป็นฝ่ายผู้จะขาย นอกจากจำเลยจะถูกฟ้องศาลบังคับให้ปฏิบัติตามสัญญาแล้วจำเลยยังจะต้องใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ผู้จะซื้ออีก ๖๕๐,๐๐๐ บาท ก็ตามการบังคับให้ปฏิบัติตามสัญญาก็คือการเรียกให้ชำระหนี้ตามสัญญาและค่าเสียหายที่กำหนดจำนวนไว้ล่วงหน้าก็คือเบี้ยปรับนั่นเอง โจทก์จำเลยจึงอาจตกลงกันได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๑ วรรคหนึ่งข้อตกลงดังกล่าวจึงไม่เป็นโมฆะเพราะขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาเป็นพับ
