คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ขายฝากเรือนรายพิพาทไว้แก่จำเลยประมาณ ๘-๙ ปีมาแล้ว ภายหลังจำเลยได้มารื้อเรือนนี้แลเก็บตัวไม่ไปกอบไว้เพื่อกันความเสียหาย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตาม ม. ๒๘๘ - ๓๒๔ - ๓๒๗
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ควรมีผิดทางอาชญา เพราะในฐานลักจำเลยไม่มี+ ฐานทำให้เสียทรัพย์ก็ไม่มีการบังอาจและฐานบุกรุกจำเลยถือว่าเป็นผู้ปกครอง จึงไม่มีเจตนาร้าย
