คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 288 กับสั่งริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 288 ลงโทษจำคุก 10 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 จำคุก 1 เดือน ข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นให้ยกฟ้อง ของกลางไม่ริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...พยานหลักฐานโจทก์รับฟังได้ว่า จำเลยใช้ขวดสุราแตกแทงทำร้ายผู้เสียหาย ข้อที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปมีว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้เสียหายหรือไม่ ร้อยตำรวจโทไฉนพยานโจทก์ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนเบิกความว่า ขวดสุราแตกนั้นยาวประมาณคืบเศษ โดยวัดจากส่วนของปากขวดถึงส่วนปลายแหลมคม ซึ่งมีลักษณะแบบปลายมีดส่วนที่แหลมคมยาวประมาณ 3 นิ้วฟุต
ผู้เสียหายถูกแทงรวม 5 แผลบาดแผลที่สำคัญคือที่กลางหลังยาว 1.5 เซนติเมตร ลึก 0.5 เซนติเมตรกับที่คอด้านซ้ายยาว 5 เซนติเมตร ลึก 1 ถึง 2 เซนติเมตร ผู้เสียหายเบิกความว่า บาดแผลที่กลางหลังถูกจำเลยแทงขณะก้าวขึ้นบันไดส่วนบาดแผลที่คอด้านซ้าย จำเลยแทงขณะที่คร่อมตัวผู้เสียหายอยู่แพทย์บอกว่าถ้าไปโรงพยาบาลช้าอีก 5 นาที ก็จะถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่คอด้านซ้ายลึกเลือดออกมาก ร้อยตำรวจโทไฉนพยานโจทก์เบิกความว่า ได้ไปดูผู้เสียหายที่โรงพยาบาลอำเภอวัฒนานคร แต่ทางโรงพยาบาลอำเภอวัฒนานครได้ส่งผู้เสียหายไปรักษาที่โรงพยาบาลอำเภออรัญประเทศ เพราะผู้เสียหายมีอาการสาหัสและทางโรงพยาบาลอำเภอวัฒนานครขาดเครื่องมือในการผ่าตัด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าขวดสุราแตกที่จำเลยใช้เป็นอาวุธแทงผู้เสียหายมีส่วนที่แหลมคมยาวถึง 3นิ้วฟุต จำเลยแทงผู้เสียหายที่คอด้านซ้ายในขณะที่คร่อมตัวผู้เสียหายอยู่ เป็นบาดแผลยาว 5 เซนติเมตร ลึก 1 ถึง 2 เซนติเมตร แสดงว่าจำเลยแทงโดยแรงและเป็นอวัยวะส่วนสำคัญที่จะทำให้ถึงแก่ความตายได้จึงเห็นเจตนาของจำเลยว่ามุ่งประสงค์จะฆ่าผู้เสียหาย..."
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
