คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่าโจทก์ได้กู้ยืมเงินจำเลย ๖,๐๐๐ บาท และได้มอบที่นาซึ่งเป็นที่ดินมือเปล่า ๑ แปลงที่โจทก์เป็นเจ้าของให้จำเลย ทำกินแทนดอกเบี้ย โดยตกลงกันว่าถ้าโจทก์นำเงินที่กู้ไปชำระเสร็จ จำเลย ต้องคืนที่นา ต่อมาโจทก์นำเงินที่กู้ไปทั้งหมดไปชำระให้จำเลยเพื่อขอรับ ที่นาคืน จำเลยไม่ยอมรับชำระหนี้และไม่ยอมคืนที่นาแก่โจทก์ จึงฟ้อง ขอให้บังคับจำเลยรับเงิน ๖,๐๐๐ บาท จากโจทก์และคืนที่นาให้
จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่นาให้จำเลยในราคา ๖,๐๐๐ บาท จำเลย ได้เข้าครอบครองทำประโยชน์เป็นเจ้าของโดยเปิดเผยและเสียภาษีบำรุง ท้องที่ตลอดมาถึงวันฟ้อง ที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า จำเลยได้ครอบครอง เกิน ๑ ปีแล้ว ย่อมเป็นผู้มีสิทธิครอบครองอันชอบด้วยกฎหมาย ฟ้องโจทก์ ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยในข้อเท็จจริงแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน และวินิจฉัยเกี่ยวกับ เรื่องค่าฤชาธรรมเนียมว่า ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นผู้เรียงคำแก้อุทธรณ์ ด้วยตนเอง โจทก์ไม่ต้องรับผิดใช้ค่าทนายแทนจำเลยนั้น ปรากฏว่าทนาย จำเลยได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ด้วย แต่จำเลยได้เลือกเอาฉบับที่จำเลยลงชื่อ ถือได้ว่า ทนายความได้ปฏิบัติหน้าที่แก้ต่างแล้ว ที่ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ รับผิดใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนจำเลยชอบแล้ว
