คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าบิดาโจทก์และคนอื่นอีก ๑๐ คนได้ซื้อที่ดินโฉนดที่ ๑๒๕๖ แต่มิได้โอนโฉนด เพราะผู้ขายตายคนหนึ่งและสาบศูนย์เสียคนหนึ่ง เมื่อ ๑๕ ปีมานี้บิดาโจทก์ได้ยกที่ส่วนของตนเนื้อที่ ๑๔๐ ตารางวาให้โจทก์ๆได้ปกครองตลอดมา จำเลยทั้ง ๒ ได้ทำสัญญาเช่าที่รายนี้จากโจทก์ใน พ.ศ.๒๔๓๙ ผิดสัญญาไม่ส่งค่าเช่า ๒ ปี และไม่ยอมออกจากที่ ขอให้ขับไล่ นายเฮงจำเลยขาดยื่นคำให้การและชั้นพิจารณา นางลับให้การว่าไม่ได้เป็นคู่สัญญากลับโจทก์ และเรือนที่นายเฮงสามีปลูกอยู่นอกเขตต์โฉนดของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้นายเฮงชำระค่าเช่าที่ค้างให้โจทก์และให้ขับไล่นายเฮงและบริวารออกจากที่ดินส่วนของโจทก์ฉะเพาะในเขตต์โฉนด ส่วนนางลับไม่มีชื่อเป็นคู่สัญญากับโจทก์ในการเช่ารายนี้ ให้ยกฟ้อง.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามทางพิจารณาได้ความว่าที่ดินที่นายเฮงเช่าจากโจทก์บางส่วนอยู่ในเชตต์โฉนด บางส่วนอยู่นอกโฉนด แต่ฟ้องโจทก์แสดงว่าไม่ได้ฟ้องตามโฉนด ที่อ้างถึงก็เพื่อให้รู้ถึงการได้รับมาจากเจ้าของเดิมเท่านั้น นางลับเป็นภริยานายเฮงจำเลยต้องนับว่าเป็นบริวารของนายเฮงจะต่อสู้กรรมสิทธิ์ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้ห้ามนางลับกับบริวารไม่ให้เกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ตามเขตต์ในแผนที่วิวาท.()ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชา
