คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความตามคำรับสารภาพของ จำเลยว่า จำเลยได้เล่นบ้อหุ้นพะนัน วิธีเล่นคือขีดพื้นดินเป็นสี่เหลี่ยมกว้างยาวขนาดแผ่นอิฐหรือจะใช้แผ่นดินหรือแผ่นกระดานขนาดแผ่นอิฐก็ได้ แล้วผู้นั้นออกไปยืนห่าง ๒ วาโยน สตางค์ลงที่ดินหรือที่อิฐหรือแผ่นกระดานนั้นทีละคน ของใครตกอยู่บนนั้นเป็นใช้ได้ ถ้าตกในนั้นกระดอนออกไปต้องโดยใหม่ จนตกอยุ่บนนั้นแล้วจึงถือเอาสตางค์อื่นในตัวโดยทอยสตางค์ไปในกองนั้น ตามแต่คู่พะนันจะชี้ให้ทอยสตางค์อันไหน ถ้าทอยถูกกับที่คู่พะนันชี้และประกอบติดอยู่เป็นอันชนะได้สตางค์ทั้งหมดถ้าไม่ถูกหรือถูกอันอื่นหรือถูกอันที่ชี้แต่ไม่ประกอบเป็นอันไม่ถูกต้องโยนกันต่อไปจนประกบอันที่ชี้ให้ทอยนั้น
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันเบ่นการพะนันบ้อหุ้นอันเป็นการพะนันซึ่งมีลักษณะคล้ายกับการโยนทอยสตางค์หรือวัตถุใดใดลงในภาชนะต่าง ๆ ตามบัญชี ข. หมายเลข ๗ แห่ง พระราชบัญญัติการพะนัน ๒๔๗๘ ขอให้ ลงโทษ ศาลฎีกา เห็นว่า ตามคำให้การรับของจำเลยเช่นนี้จะถือว่า
จำเลยให้การรับว่าได้ ทำผิดตามฟ้อง โจทก์หาได้ไม่ เพราะ จำเลย มิได้รับ ว่าการเล่นของ จำเลยเป็นการเล่นโยนสตางค์หรือวัตถุลงในภาชนะดังบัญญัติไว้ในบัญชี ข. หมายเลข ๗ ตามฟ้อง โจทก์ และในคดีนี้ โจทก์มิได้สืบว่าการที่ จำเลยเล่นนี้เป็นวิธีเล่นเข้าในบท กฎหมายที่ โจทก์อ้าง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้อง โจทก์ยืนตาม ศาลล่างทั้งสอง
