คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 93, 151 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295ลงวันที่ 28 พฤศจิกายน 2515 ข้อ 56, 83 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 93, 151 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 295 ลงวันที่ 28 พฤศจิกายน 2515 ข้อ 56, 83ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 เรียงกระทงลงโทษความผิดฐานขับรถยนต์บรรทุกโดยไม่ได้รับอนุญาต ปรับ 6,000 บาท ความผิดฐานขับรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกิน จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 2 เดือน และปรับ6,000 บาท
จำเลยให้การรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน และปรับ 3,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว วินิจฉัยว่า "ปัญหาฎีกาของจำเลยมีว่า คดีในความผิดฐานขับรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตราไม่อาจลงโทษจำเลย เพราะโจทก์ขอให้ลงโทษตามกฎหมายที่ถูกยกเลิกแล้วหรือไม่ เห็นว่า ในความผิดฐานนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ข้อ 56, 83 แต่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับดังกล่าวถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2535 มาตรา 3ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2535 เมื่อโจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่าวันที่จำเลยกระทำผิดคือวันที่ 6 กรกฎาคม 2535 และขอให้ลงโทษตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับดังกล่าวจึงเท่ากับโจทก์ขอให้ลงโทษตามกฎหมายที่ถูกยกเลิกแล้ว มิใช่เรื่องอ้างบทกฎหมายผิดศาลจะพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับดังกล่าวไม่ได้ คดีไม่อาจลงโทษจำเลยในความผิดข้อหานี้ ฎีกาของจำเลยฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1
