คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนขนาด .๓๘ หนึ่งกระบอกซึ่งไม่มีหมายเลขทะเบียนของเจ้าพนักงาน และมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันจำนวน ๖ นัด ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย และจำเลยพาอาวุธปืนกับกระสุนปืนดังกล่าวไปในเมือง หมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรและไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖, ๗ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕, ๗ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑, ๓๗๑ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ และริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๓, ๖, ๗ ลงโทษฐานมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน โดยมิได้รับอนุญาต จำคุก ๒ ปี และลงโทษฐานพกพาอาวุธปืนไปในเมือง หมู่บ้าน ทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และไม่ได้รับอนุญาตจำคุก ๑ ปี รวมจำคุก ๓ ปี ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ ๔๔ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ จำคุก ๒ ปี ข้อหาอื่นให้ยกนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานพาอาวุธปืนไปในเมืองด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเช่าอยู่ในห้องแฟลตประชาช่างชั้น ๔ ถนนมังกร ระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนเยาวราช ตามวันเวลาที่โจทก์ฟ้องเจ้าหน้าที่ตำรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางที่ดาดฟ้าชั้น ๕ ของแฟลต ในขณะที่จำเลยนุ่งกางเกงกีฬาขาสั้น ไม่สวมเสื้อ และกำลังนั่งดื่มเบียร์อยู่
ศาลฎีกาเห็นว่า แฟลตเป็นเคหสถานซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยของจำเลยและดาดฟ้าเป็นบริเวณของแฟลตซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยนั้นด้วย จำเลยพกพาอาวุธปืนอยู่ในบริเวณที่อยู่อาศัยของตน ไม่เป็นความผิดดังที่โจทก์ฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
