คำฟ้องและคำให้การ
เดิมกรมการอำเภอได้ว่ากล่าวห้ามปรามราษฎรแลจำเลยไม่ให้ทำนาในหนองขังน้ำสำหรับสาธารณประโยชน์จำเลยแลราษฎร์เชื่อฟังแลรับว่าจะไม่ทำนาอีก กรมการอำเภอได้ปักหลักเขตต์ไว้ ต่อมาจำเลยถอนหลักทิ้งแล้วเข้าทำนา กรมการอำเภอห้ามก็ไม่ฟังอ้างว่าซื้อมาจากผู้อื่นแลทำนามานานแล้ว ศาลชั้นต้นลงโทษฐานขัดคำสั่งตาม ม.๓๓๔ ข้อ ๒ ปรับ ๔ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำสั่งกรมการอำเภอเป็นคำสั่งให้จำเลยเพิกถอนการทำผิดที่ได้ทำลงไปแล้ว จำเลยขัดขืนก็ไม่เป็นผิดกฎหมายที่โจทก์อ้างจึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า หนองสาธารณนี้ตาม พ.ร.บ.ปกครองท้องที่กรมการอำเภอมีหน้าที่ตรวจตราระวังรักษามิให้ผู้ใดเกียดกันเอาเป็นประโยชน์ส่วนตัว คดีนี้กรมการอำเภอห้ามแล้วจำเลยมิฟังก็ต้องมีผิดดังศาลเดิมตัดสิน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
