คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 เป็นเงิน13,710 บาท และดอกเบี้ย 1,713.60 บาท โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน 16,170 บาทและดอกเบี้ย 2,021.20 บาท
จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล โดยทำงานอยู่ในโรงงานกระดาษกาญจนบุรีของจำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้อำนวยการ และมีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 จำเลยให้โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุเกษียณอายุ คือมีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่าจำเลยทั้งสองจะต้องจ่ายค่าชดเชยกับดอกเบี้ยให้โจทก์หรือไม่" ฯลฯ"
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 จึงมีฐานะเป็นตัวแทนของนายจ้าง มิใช่นายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิดตามฟ้องนั้น เห็นว่า นายจ้างตามคำนิยามในข้อ 2 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 นอกจากหมายความถึงผู้ที่รับเอาลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้ ซึ่งในคดีนี้ได้แก่จำเลยที่ 1 ผู้เป็นเจ้าของโรงงานกระดาษกาญจนบุรีแล้วในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลยังหมายความถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้นด้วย ดังนั้นเมื่อจำเลยที่ 2เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล จำเลยที่ 2 จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ตามคำนิยามนั้น แม้จำเลยที่ 2 จะมีฐานะเป็นผู้แทนของจำเลยที่ 1 ด้วยก็ตาม จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดตามฟ้อง"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
