คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยตกลงทำหนังสือคู่สัญญาจ้างโจทก์ทำทำนบปิดห้วยยาง โดยราคาค้าจ้าง ๓,๐๐๐ บาทกำหนดแล้วเสร็จภายใน ๒๐ เดือน จำเลยจ่ายเงินให้โจทก์ไปบ้างแล้ว ๗๐๐ บาท ครั้นโจทก์ทำทำนบเสร็จและส่งมอบให้จำเลยแล้ว จำเลยกลับหลีกเลี่ยงไม่ชำระค่าจ้างตามสัญญาจำเลยให้การรับข้อทำสัญญจ้าง แต่ปฏิเสธความรับผิดอ้างว่ายังมิได้รับส่งมอบทำนบจากโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าการสร้างทำนบรายนี้ได้ความจากคณะกรมการจังหวัดซึ่งเป็นพะยานศาลว่า มิได้มีการขอรับอนุญาตจากทางการ ทั้งนี้เป็นการผิดต่อพระราชบัญญัติควบคุมเหมืองฝายและพนัง พ.ศ.๒๔๗๗ และกฎหมายอาญา สัญญารายนี้จึงเป็นโมฆะไม่อาจใช้บังคับได้ และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่มีความเห็นแย้ง.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าทำนบรายนี้ทำเพื่อสาธารณประโยชน์ เพราะค่าจ้างก็เรี่ยรายจากราษฎรตำบลนั้นเอง คู่ความโต้เถียงกันในประเด็นข้อเดียวว่า การทำทำนบถูกต้องตามสัญญาหรือไม่ ทั้งไม่ปรากฏว่าทางการได้เข้าเกี่ยวข้องกล่าวหาว่ากระทำโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างใด จึงไม่มีประเด็นถึงเรื่องความไม่สมบูรณ์ของสัญญา และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน คดีได้ความว่าโจทก์ปฏิบัติตามสัญญาถูกต้องแล้ว จำเลยไม่ได้นำสืบว่ามีข้อบกพร่องผิดสัญญาประการใด ทั้งได้รัยมอบหมายกันแล้ว ส่วนจำเลยที่มิได้ลงชื่อรับมอบก็ปรากฏว่า มีชื่อในสัญญาจ้างด้วยกันจึงไม่พ้นความรับผิดเพราะเป็นหนี้ร่วม ซึ่งโจทก์จะส่งมอบให้คนหนึ่งคนใดก็ได้ การที่จำเลยที่ ๑ และ + เป็นผู้ลงนามรับมอบทำนบรายนี้ จึงผูกมัดถึงจำเลยอื่น ๆ ด้วยพร้อมกันพิพากษาให้โจทก์ชะนะคดีตามฟ้อง()ศาลชั้นต้น - นายอรุณ +ศาลอุทธรณ์ - พระสารนิติ+ -พระทิพย์เบญญา
