คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 6 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน โทษจำคุกรอไว้ 1 ปี
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำคุก 3 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน 15 วัน ไม่รอการลงโทษ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีนี้เมื่อวันที่25 มิถุนายน 2530 วันเดียวกันนั้น จำเลยนำเงินจำนวน 30,000 บาทมาวางต่อศาลชั้นต้น ต่อมาวันที่ 22 กรกฎาคม 2530 โจทก์ขอรับเงินจำนวนนั้นศาลชั้นต้นสั่งจ่ายให้โจทก์รับไป การวางเงินของจำเลยต่อศาลได้กระทำขึ้นภายหลังที่ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีโดยไม่ได้ความว่ามีข้อตกลงกับโจทก์ให้ระงับข้อพิพาทเกี่ยวกับเช็คตามฟ้อง ย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นการยอมความอันเป็นเหตุให้สิทธิการฟ้องคดีอาญาระงับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) และจำเลยมิได้นำเงินตามจำนวนในเช็คชำระแก่โจทก์หรือแก่ธนาคารภายใน 15 วันนับแต่วันที่โจทก์ได้บอกกล่าวให้จำเลยทราบว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค มาตรา 5วรรคท้าย
กรณีดังกล่าวจึงไม่ทำให้คดีเลิกกัน ฎีกาของจำเลยในปัญหาข้อนี้ฟังไม่ขึ้น ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่าการที่จำเลยวางเงินจำนวนตามเช็คต่อศาลเพื่อให้โจทก์รับไปและโจทก์ก็รับเงินจำนวนนี้ไปดังกล่าวเป็นการบรรเทาผลร้ายแล้ว สมควรรอการลงโทษให้จำเลยได้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุก 3 เดือน และปรับ 4,000 บาทจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน15 วัน และปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 มีกำหนด 1 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้บังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30
