คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารพร้อมขนย้ายทรัพย์สินออกจากห้องพิพาท และส่งมอบคืนในสภาพเรียบร้อยกับให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้อง (วันที่24 กรกฎาคม 2533) จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากห้องพิพาทพร้อมขนย้ายทรัพย์สินออกไปจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะที่ยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ 2,000 บาท จึงต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า จำเลยไม่นำเงินค่าเสียหายตามคำพิพากษาเดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากห้องพิพาทมาชำระหรือหาประกันมาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นไม่ได้มีคำสั่งให้จำเลยนำเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางก่อน กลับมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงเป็นการสั่งที่ข้ามขั้นตอนไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า เมื่อจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณื
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า "สำเนาให้โจทก์โดยให้จำเลยนำส่งภายใน 7 วัน ส่งศาลอุทธรณ์" ศาลชั้นต้นมิได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อชำระหนี้ตามคำพิพากษาจึงมีเหตุให้น่าเชื่อว่า จำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนที่จะไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำสั่งศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยนำเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางต่อศาลชั้นต้นหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน7 วัน นับแต่วันฟังคำพิพากษานี้ หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าวก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป.
