คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของซับเจ้ามรดกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ โดยการครอบครองและโดยการรับมรดก
จำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ครอบครองแต่ฝ่ายเดียว จำเลยได้ครอบครองร่วมมาด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์มีส่วนได้ที่พิพาทคนละ ๑ ใน ๓ ของกึ่งหนึ่ง อีกกึ่งหนึ่งตกได้แก่จำเลย
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ที่ศาลพิพากษาให้โจทก์ได้รับมรดกส่วนของนางซับคนละ ๑ ใน ๓ ของกึ่งหนึ่งไม่ชอบ เพราะแม้จะมีนายสายหยุดเป็นทายาทอีกคนหนึ่ง ก็มิได้เข้ามาเกี่ยวข้องขอรับส่วนแบ่งอย่างใด และฎีกาข้อเท็จจริงอื่นอีก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่ามีโจทก์ทั้งสองและนายสายหยุด ๓ คนเท่านั้นที่เป็นผู้รับมรดกนางซับ แต่โจทก์ ๒ คนเท่านั้นที่ฟ้องขอแบ่งมรดก จึงเห็นว่าที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้แบ่งให้โจทก์คนละ ๑ ใน ๓ ชอบแล้ว เพราะเป็นการแบ่งให้ตามสิทธิที่โจทก์แต่ละคนควรจะได้ หาใช่เป็นการกันส่วนไว้เพื่อทายาทอื่นตามประมวงกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๔๙ ไม่ อ้างฎีกาที่ ๘๒๑/๒๔๙๑ วินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
