คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับราชการเป็นเสมียนมหาดไทยอำเภอ มีหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานรับเงินค่าธรรมเนียมใบอนุญาตเล่นการพนันประเภทต่าง ๆของอำเภอ ลงบัญ๙ีนำส่งเสมียนตราอำเภอเป็นประจำทุกวัน และมีหน้าที่ปากครองรักษาเงินนั้นจนกว่จะได้นำส่งเสมียนตราอำเภอเป็นประจำวันทุกวัน เมื่อระหว่างวันที่ ๕ เมษายน ๒๔๙๑ ถึงวันที่ ๒๑ เมษายน ๒๔๙๑ วันเวลาใดไม่ปรากฏ จำเลยรับเงินค่าธรรมเนียมใบอนุญาตเล่าการพนันประเภทต่าง ๆ ร่วม ๔ ประเภท มีรายการตามฟ้อง รวมเป็นเงิน ๓๔๔๕ บาท จำเลยมีเจตนาทุจริตเบียดบังยักยอกเอาเงินรายนี้ไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ไม่ลงบัญชี ไม่นำส่ง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินรายนี้ไปจริงและมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๓๑ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๘๔ มาตรา ๓ มาตรา ๓๑๙ ลงโทษตามมาตรา ๑๓๑ ซึ่งเป็นบทหนักให้จำคุก ๑ ปี ลด ๑ ใน ๓ เหลือ ๘เดือน จำเลยฎีกาว่า ฟ้องเคลือบคลุมไม่บรรยายโดยเฉพาะเจาะจงถึงวันเวลาที่หาว่าจำเลยกระทำผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำบรรยายฟ้องเป็นการเพียงพอที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว หากเป็นฟ้องเคลือบคลุมไม่ นอกนั้นเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้าม
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย บังคับคดีตามศาลอุทธรณ์
